|
Leonard en Jeroen ' is sinds 2002 opzoek naar een diepgang in de oppervlakte, de schoonheid van de leegte, naar het schrale bestaan van al het leven in onze moderne wereld.
Opzoek naar de visuele bijeffecten van de moderne wereld waarin zowel plant, dier als mens zich met zijn omgeving bevindt . Meer als een soort object onderhevig aan deze bijeffecten, dan een organisme met een eigen wil (kinderen kennen deze eigenschap ook heel goed).
Op een abstracte, recalcitrante, impulsieve en relativerende manier wordt geprobeerd om met film en performance op een gedeeltelijk humoristische wijze een beeld te geven in wat voor belachelijke situaties we met z ' n alle vaak verkeren in ons dagelijks leven.
Deze belachelijke situaties kunnen een soort mentale leegte veroorzaken die zich uit in verwarring, onkunde, stagnatie en zelfs depressie.
Maar uit deze fenomenen een nieuw optimisme halen is de kunst.
Je storten in een overvloed aan leegte en ' niets ' en toch overzicht houden en relativerend te werk gaan .
Dit niets ' geeft ruimte voor alles en maakt dus voor de kijker een eigen invulling mogelijk, die een gedwongen artistieke blik of inhoud wegneemt.
Dat is tevens het contrast binnen het werk van Leonard en Jeroen.
Aan veel inhoud veel leegte toekennen ( of andersom ) en zo een relativerende ruimte creëren voor de kijker.
Niets ' laten zien in onze moderne tijd is meer als heel veel laten zien, omdat dit meer opvalt en commentaar geeft op de overvloed ' , het heel veel ' van tegenwoordig.
Dit kan op verscheidene manieren.
Niet alleen inhoudelijk maar ook met diverse media zoals film, live performance, alternatieve en interactieve attracties en fotografie .
Hoewel de focus op film ligt, worden al deze media gebruikt.
Jeroen studeerde in de periode van 1996-2000 aan de Rietveld academie te Amsterdam en Leonard in diezelfde periode aan de Academie te Tilburg en Den Bosch.
Na afloop en een flinke kater van de academie ontmoeten ze elkaar in 2002 in Tilburg en besluiten impulsief te beginnen aan een korte film die tegen de zichzelf te serieus nemende artistieke houding ' van kunstenaars ingaat, zonder gebrek aan inhoud te hebben.
Deze heet dan ook Kunst en Naar Worst en Brood ' .
Dit blijkt een goede vinding en er volgen meerdere korte films van meestal rond de 10 minuten, waarin korte sketches zich opvolgen, met Leonard en Jeroen, planten, dieren of objecten in de hoofdrol .
Na een aantal van deze films ontstaat in 2003 het idee om ook live te gaan.
Een show van een half uur wordt gemaakt.
Het wordt een verzameling van film, performance en muziek, een gezamstkunstwerk ' .
In diezelfde periode wordt er ook gevraagd om iets live te doen met het thema Kermis ' binnen een expositie die gaat over dit thema en zo ontstaan de alternatieve en interactieve attracties zoals de duweensnormaalman ' en de Wawazda ' , deze laatste noemde de lokale omroep van Amsterdam AT5
Zonder twijfel dé topattractie van de Parade in Amsterdam ' .
De attractie telt dan meer als 5000 bezoekers in 2 weken tijd.
Na dit avontuur is het weer tijd voor film en wordt de eerste korte film buiten Nederland gemaakt en wel in Hamburg, Duitsland.
Iets eerder ontstond al het idee dat de films zich goed leende voor internationaal gebruik, niet alleen omdat de inhoud van de films toepasbaar is op bijna elke willekeurige plek op de aarde, maar ook om de reden dat in de film nauwelijks tot niet gesproken wordt en dus niet aan taal gebonden is.
Het blijkt te kloppen en in Duitsland wordt het ook begrepen.
Want ook daar zijn gebouwen, ruimtes,situaties en mensen die opvallen in hun aanwezigheid omdat ze niets te bieden hebben, een overvloed aan mentale leegte hebben en in de films goed kunnen functioneren als neergezette, onderhevige fenomenen.
|
